Biotop Ameryka Południowa
Obejmuje one przede wszystkim dorzecze Amazonki, o powierzchni 7 milionów km2, które zwłaszcza w środkowym i dolnym jej biegu stanowi prawie wyłącznie równinę.
Południowoamerykańskie puszcze mają charakter okresowych zbiorników wodnych, w głębi zaś tych puszczy jest wprawdzie wilgotno, brak jednak zupełnie powierzchni wodnych. Zbiorniki wodne koncentrują się w pobliżu wielkich rzek, które w porze deszczowej występują z brzegów i zalewają wielkie połacie lądu. Po opadnięciu wody tworzy się w głównym korycie rzeki cały system izolowanych odnóg rzecznych i bajor, które w porze suchej zamieniają się w bagna lub zupełnie wysychają.
Opady w rejonie Amazonki osiągają wysokość 2000-2600 mm rocznie, ilość ich zaś wzrasta przy posuwaniu się w górę rzeki. W górnym jej biegu pora sucha jest prawie niedostrzegalna. W porze deszczowej codzienne ulewy powodują ogromne powodzie.
Poziom Amazonki podnosi się wówczas o 3 do 6 metrów, i jej wody niszczą całą roślinność, tak że w rzece i w najbliższym jej sąsiedztwie utrzymują się bardzo nieliczne i wyjątkowo odporne rośliny, natomiast nie rosną praktycznie biorąc żadne drzewa. Powstaje zatem otwarty teren, na którym wahania w wy-promieniowaniu ciepła, a tym samym wahania temperatury podczas doby i podczas całego roku są znacznie większe niż np. w dżunglach Azji Południowej.
W bezpośrednim sąsiedztwie Amazonki i w jej głównym dorzeczu rosną wskutek tego przede wszystkim rośliny jednoroczne, które rozmnażają się za pomocą nasion lub zarodników. Najciekawsze pod względem botanicznym są połacie lądu położone 6-10 m nad poziomem wody w rzece i zalewane tylko w porze deszczowej.
Po opadnięciu wód powstają tu rozległe laguny, które stopniowo wysychają, część wody jednak utrzymuje się tam przez cały rok. Żyją w niej zarówno ziemnowodne gatunki roślin z rodzajów Echinodorus i Sagittaria, jak i rośliny typowo podwodne - Cabomba, Heteranthera, Myriophyllum i inne.
Interesujące ryby występują tylko w strefie przybrzeżnej Amazonki, a szczególnie w jej drobniejszych dopływach, w izolowanych odnogach, płyciznach i lagunach. Z dużych rzek pochodzi tylko niewielka liczba ulubionych ryb akwariowych, np. Pterophyllum i Symphysodon.
Małe dopływy mają bardzo różny charakter, zależnie od tego, czy wypływają z terenów otwartych, z sawann, czy też z puszczy. Woda strumieni z terenów otwartych, wystawiona na stosunkowo silne działanie promieni słonecznych jest przejrzysta i oczywiście ciepła. Żyją w niej niektóre małe ryby pielęgnicowate z rodzaju Nannacara i Apistogramma, a także ryby z rodzajów Hyphessobrycon, Copeina, Aphyocharax i innych.
Niewielkie dopływy biorące źródło w bogatych w opady puszczach niosą kawałki drewna i liście, a ich brązowawa woda jest zwykle dość kwaśna i znacznie zimniejsza. Tu znajdujemy ryby z rodzajów Hemigrammus, Nannostomus, Poecilo-brycon, Paracheirodon, Polycentrus, Cheirodon iinnych. Odczyn takich wód jest często kwaśny - pH 4,4.
Średnia temperatura roczna powietrza w obszarze Amazonki wynosi 25-26°. Wahania temperatury w ciągu roku są dość znaczne (14-40°), toteż południowoamerykańskie gatunki roślin są bardzo wytrzymałe i większość z nich można z powodzeniem trzymać w nieogrzewanych akwariach. Temperatura wody rzek waha się pomiędzy 18 i 30° i wynosi w okresie wegetacji przeciętnie 28-30°, w płytkich lagunach zaś dochodzi do 40°.
Rośliny wodne i ryby z obszaru Amazonki przystosowują się lepiej do wahań temperatury niż większość innych roślin i ryb z terenów tropikalnych Ameryki Południowej. Bardzo wiele roślin należy do ziemnowodnych i może rosnąć pod powierzchnią wody lub -jak rośliny błotne - mieć zanurzone w wodzie tylko korzenie i dolną część pędu. Rośliny tego obszaru nie przechodzą typowego okresu spoczynku i rosną w akwariach bardzo dobrze w ciągu całego roku, jeśli w zimie zapewni się im dzień dwunastogodzinny.
Źródło: Ryby i Rośliny Akwariowe, Rudolf Zuzkal i Karel Rataj, Warszawa 1973